ز یمن مقدم رسول خاتم
معطر آمده محیط عالم
مولد صادق آل محمد
مقارن گشت با میلاد احمد
میلاد نبی اعظم(ص) و امام صادق(ع) مبارک باد
توبه حقیقی یعنی انصراف جدی و بازگشت واقعی از گناه به سوی صلاح و ارشاد و بدیهی است که اگر انصراف، جدی و واقعی باشد و معلول مشاهده کیفر نقد و حاضر نباشد البته خداوند متعال به رحمت واسعه خود آن را می پذیرد. توبه در دو موقف و دو موطن پذیرفته نمی شود: یکی در همین دنیا آنگاه که کیفر رسیده باشد، و در حقیقت حالتی که انسان در این وقت به خود می گیرد صورت توبه دارد ولی حقیقت توبه ندارد.
اگر چشم ، دریاى هوس شود ، قایق گناه در آن حركت مىكند. دریغ! اگر عمر، در خواب و غفلتبگذرد!
براى مقاومت در برابر سیل «تهاجم فرهنگى»، باید سد ایمان زد و ازمرز عقیده و عفاف، نگهبانى كرد.
«خود» باختگان در برابر فرهنگ بیگانه ، به راحتى « خدا » را هم میبازند.
بعد از آنكه حكومت اسلامي در مدينه بنا نهاده شد رسول گرامي اسلام بايد چاره اي براي مشكلات داخلي و خارجي مي انديشيدند، و نيز مي بايد در صدد سر و سامان دادن امور برمي آمدند.
بايد دانست كه چون حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و سلّم لشكرى را به حرب مى گماشت و خود آن حضرت با آن لشكر بود آن را (غزوه) گويند و اگر آن حضرت با ايشان نبود آن را بعث و (سَرِيّه) گويند و سَريّه (به فتح سين مهمله و كسر راء و تشديد ياء تحتانيّه شيخ عباس قمى رحمه اللّه) طايفه اى از جيش را گويند كه فرستاده شود براى دشمن، اَقَلّش نُه نفر است و نهايتش چهارصد و بعضى گفته اند كه (سَرِيّه) از صد است تا پانصد و زيادتر را (منس) گويند واگر از هشتصد زيادتر شد (جيش) گويند و اگر از چهارهزار زيادتر شد (حجفلْ) (به تقديم حاء بر جيم بر وزن جَعْفَر است. شيخ عباس قمى رحمه اللّه) گويند و در عدد غزوات آن حضرت اختلاف است از نوزده تا بيست و هفت گفته اند لكن قتال در نُه غزوه واقع شده.
پس از هجرت پيامبر به مدينه و تشكيل حكومت در اين شهر و بر اثر شماتتهاي دشمنان آن حضرت جهت از بين بردن اسلام، در سال دوم حكم قتال با مشركين از جانب خدا نازل شد و حضرت رسول صلوات الله عليه موظف به جنگ با كفار گرديد تا مانع از تعرض دشمنان به حيطه مسلمين و از بين بردن اسلام گردد.
در اين قسمت، جنگهاي پيامبر صلوات الله عليه به تفكيك سالهايي كه جنگها در آن واقع شده آورده شده است.
در ذيل نيز بعضي از مفاهيمي كه در اين خصوص قابل طرح است بيان مي گردد.
چهارم بِلالِ بْنِ رِياح مؤذّن حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله و سلّم، مادرش جُمانَة، كُنْيَتش ابو عبداللّه و ابوعمر و از سابقين در اسلام است و در بدر و اُحُد و خندق و ساير مشاهد با حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله و سلّم بوده و نقل شده كه (شين) را (سين) مي گفت و در روايت است كه (سين) بلال نزد حق تعالي (شين) است.
سوم ابومعبد مقداد بن الاسود است، اسم پدرش عمرو بَهْرائي است و چون اسود بن عبديغوث او را تبنّي نموده معروف به مقداد بن الاسود شده است. آن بزرگوار قديم الا سلام و از خواصّ اصحاب سيّد اَنام و يكي از اركان اربعه و بسيار عظيم القدر و شريف المنزله است، دينداري و شجاعت او از آن افزون است كه به تحرير آيد سُنّي و شيعه در فضيلت و جلالت او همداستانند. از حضرت رسول صلي اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرده اند كه فرمود خداوند تعالي مرا به محبّت چهار تن امر فرموده و فرموده كه ايشان را دوست بدارم، گفتند ايشان كيستند؟ فرمود علي عليه السّلام و مقداد و سلمان و ابوذر رضوان اللّه عليهم اجمعين...
دوم اَبُوذَر رضي اللّه عنه است، اسم آن جناب جُندب بن جُناده (به جيمين مضمومتين و دالين مهملتين) از قبيله بني غفار است و آن جناب يكي از اركان اربعه و سوم كس و به قولي چهارم يا پنجم كس است كه اسلام آورد (الاستيعاب ابن عبدالبرّ 1/252، تحقيق البجاوي) و بعد از مسلماني به اراضي خود شد و در جنگ بدْر و اُحد و خندق حاضر نبود آنگاه به خدمت حضرت رسول خداي صلي اللّه عليه و آله و سلّم شتافت و ملازمت خدمت داشت و مكانت او در نزد رسول خداي صلي اللّه عليه و آله و سلّم زياده از آن است كه ذكر شود و حضرت در حق او فراوان فرمايش كرده و او را (صِدّيقُ امّت) (بحارالانوار 22/405) و (شبيه عيسي بن مريم) (عين الحياة علامه مجلسي 1/13، چاپ دارالاعتصام) در زهد گرفته و در حق او حديث مشهور (ما اَظَلَّتِ الخَضْراء الخ) فرموده. (شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد 8/259، سُنن ترمذي حديث 3827)...
اوّل سلمان محمدي است رضوان اللّه عليه (امام صادق عليه السلام فرمود به او سلمان فارسي نگوئيد بلكه بگوئيد سلمان محمدي. . . ر. ك امالي شيخ طوسي ص 133، مجلس پنجم، حديث 214)، كه اوّل اركان اربعه و مخصوص به شرافت (سَلْمانُ منَّا اَهْلَ الْبَيْتِ) (اختصاص ص 12) و منخرط در سلك اهل بيت نبوّت و عصمت است و در فضيلت او، جناب رسول خدا صلي اللّه عليه و آله و سلّم فرموده
سلْمانُ بحرٌ لاينزَفٌ وَكنز لاينفَدُ، سلمانُ مِنّا اَهْلَ الْبَيْتِ يَمْنَحُ الْحِكمَةَ وَيُؤتي الْبُرهانَ. (بحارالانوار 22/348)...
حضرت رسول اکرم (صلی الله علیه و آله):
1. الصَّلاة مِعرَاجُ المُؤمِن
نماز، معراج مؤمن است.
2. الصَّلاة نُورُ المُؤمِن
نماز نور مؤمن است.
3. عَلَمُ الایمَان الصَّلاة
علامت و نشانه ایمان نمازاست.
رسول خدا (ص) : هرکس دوستی دنیا و لذائذ آن را بر طلب علم الهی ترجیح دهد مستوجب خشم الهی میشود و در پائین ترین درجات آتش دوزخ با جهودان محشور خواهد بود و درباره چنین افرادی آیه زیر نازل گشته است . سوره بقره آیه 89 : و چون عرضه شد برایشان راه راست و شناختند صحیح بودن آنرا پس کفران این نعمت نمودند و از آن روی برتافتند پس لعنت خدا بر کافران باد. مکارم الاخلاق صفحه 528
2.رسول خدا (ص) : ای بندگان خدا شما همانند بیمارانید و خداوند مانند طبیب مصلحت مریض در ایناست که به دستورات طبیب عمل نماید نه آنکه به چیزی که خود می پسندد اظهار تمایل کند پس تسلیم اوامر و دستورات الهی شوید تا به گروه نجات یافتگان بپیوندید و به خیر و سعادت دست بیابید. مجموعه ورام جلد 2 صفحه 117
1.نشان منافق سه چيز است : 1 - سخن به دروغ بگويد . 2 - از وعده تخلف كند .3 - در امانت خيانت نمايد .
2.
3.
...
مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و پرسيد، اى رسول خدا! من سوگند خورده ام كه آستانه در بهشت و پيشانى حورالعين را ببوسم . اكنون چه كنم ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: پاى مادر و پيشانى پدر را ببوس . (يعنى اگر چنين
كنى ، به آرزوى خود در مورد بوسيدن پيشانى حورالعين و آستانه در بهشت مى رسى .)
او پرسيد: اگر پدر و مادرم مرده باشند، چه كنم ؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: قبر آنها را ببوس.
ابوالدرداء گويد: مردى در محضر رسول اكرم صلى الله عليه و آله آبروى كسى را دستخوش بدگويى قرار داد، ديگرى در مقام دفاع برآمد، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمودند: هر كس از آبروى برادر دينى خود دفاع كند، حجاب و پرده اى از آتش براى او خواهد بود.
مردى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت :
من مردى بانشاط و جوان هستم و جهاد در راه خدا را دوست دارم ، اما مادرى دارم كه
اين كار را خوش ندارد
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند:
برگرد و در كنار مادرت باش . سوگند به خدائى كه به حق مرا به پيامبرى برگزيده است ،
انس يك شب او با تو از جهاد يكساله تو در راه خدا بهتر است.
پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بلند كردن صدا را به ذكر و دعا، كه غالبا شيوه مردم متظاهر و رياكار است، خوش نمى داشت. دريكى از سفرها، يارانش هرگاه كه مشرف به دره مى شدند، صدا با تكبير و تهليل بلند مى كردند، فرمود: آرام بگيريد، كسى كه او را مى خوانيد نه گوشش كر است و نه جاى دورى رفته است . او همه جا با شماست و شنوا و نزديك است.
مردی خدمت رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و به فردی که نزد حضرت بود، گفت: خداوند دختری به تو مرحمت کرده است. ناگهان، رنگ مرد تغییر کرد. پیامبر فرمود: «تو را چه شده است؟!»
گفت: خیر است!
حضرت فرمود: «بگو برایت چه پیش آمده است؟»
گفت: از خانه که می آمدم، همسرم، درد زایمان داشت، این مرد به من خبر داد که همسرم
دختر زاییده است. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «زمین حامل اوست؛ آسمان سایه
انداز اوست و خداوند روزی دهنده اوست. دختر، گیاه خوش بویی است که آن را می بویی».
پیام متن:
به فرموده رسول خدا صلی الله علیه و آله ، دختر، نعمت الهی و مایه آرامش پدر است.
مردى از انصار خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد:
من خانه اى در فلان محل خريده ام و نزديكترين همسايه ام آدمى است كه اميد خيرى از
او ندارم و از شرش نيز خاطر جمع نيستم .
رسول خدا صلى الله عليه و آله به على عليه السلام ، سلمان ، اباذر و (راوى مى گويد:
چهارمى شايد مقداد باشد) دستور فرمود كه با صداى بلند در مسجد فرياد زنند كه هركس
همسايه اش از آزار او آسوده نباشد، ايمان ندارد، آنان نيز در مسجد سه بار فرمايش
حضرت را با صداى بلند به مردم اعلان كردند. سپس حضرت با دست اشاره كرد و فرمود:
چهل خانه از چپ و راست و جلو و عقب همسايه محسوب مى شود.
وقتى رسول خدا صلى الله عليه و آله از غزوه تبوك برگشتند. سعد انصارى به استقبال آن حضرت رفت و نبى اكرم صلى الله عليه و آله با او مصافحه كرد و چون دست در دست سعد گذاشت ، فرمود، اين زبرى چيست كه در دستهاى توست ؟ عرض كرد: يا رسول الله ! با بيل و كلنگ كار مى كنم و براى خانواده ام روزى فراهم مى نمايم . رسول خدا صلى الله عليه و آله دست سعد را ببوسيد و فرمود: اين ، دستى است كه حرارت آتش دوزخ به آن نرسد.
.jpg)
